روزبه افضلی :مهندس معدن

برای ازدوست نیلوبلاگ ازشاعرم نیلوبلاگ ، فرزند پاک و نستوه خراسان ، رضا افضلی :دشنه یی بلند و بران ،بر گرده ی سپیده نشسته بودو درخت سوگنامه ی هستیمیوه های نفرت و خون می دادو ما ، شاعران سرزمین سیل و صاعقه ،پای در زنجیر ح...

پنبه درگوشاز:رضا افضلی (به زنده یاد:حسن لاهوتی).......................................................درانقلابِ دف هادرگوش پنبه كرديمتا رقصمان نگيرد.در کِشت، ره نرفتیمتا زير پنجة مانو رُسته اي نميرد...

سلطه ی پاییزهمهجا زیر سلطه ی پاییزاین ریاکار رند رنگ آمیز...

دریابهرلحظه بمیری، ره تو نیمه تمام استنیمی زشرابت به گلو، نیم به جام استناپخته وپخته چو بیفتی خبرت نیستدیگرچه کسی پخته درین شاخه که خام استوقتی نفست حبس شود در قفس تنگوید به اشارت نگهت، کار تمام است...

روی دریای نفت. کودک خفته،طفل ایران استروی دریای نفت خوابیدهزان همه نفت و گاز و فیروزهجز (نداری) برو نپاشیده او شنیده ز :(سهم موروثی)چون پدر مادر و چو اجدادشسال ها برده قوم بیگانهثروت و مکنت خدادادش.ار...

ایمان وقتی به را خود، ایمان ندارد آب در بستر لجن،تن می دهد به خواب رضا افضلی...

قطارِ بايد                              به : محمد مهدی حسنی حِس مي كنم كه فرصتم از دست ر&...

ایمان وقتی به راه خود، ایمان ندارد آب در بستر لجن،تن می دهد بخواب رضا افضلی...

سپاسگزارم دوستان عزیز! اشتباهی پیش امده لطفا در صورت تمایل برای اطلاع از تاریخ دقیق زادروزم نشانی زیر راکلیک فرمایید!رضا افضلی - این بنده رضا افضلیhttp://rezaafzali.blogfa.com/post-683.aspx ...

روزبه افضلیمتولدچهاردهم دی ماه1359 مشهد در خانواده ای دانشگاهیمهندس استخراج معدن از دانشگاه صنعتی شاهرودکارشناس ارشد مهندسی استخراج معدن از دانشگاه امیر کبیر تهرانشاغل در شرکت توس آب مشهد و مامور در سد سونگون اهرشرکت در پاره ای از نشست های علمی مختلف داخلی و ارائه مقالهارسال مقاله به خارج کشور و پذیرش مقالاتدارای سابقه تدریس در دانشگاه آزادادامه تدریس در دانشگاه دولتی...

روزبه افضلیمتولدچهاردهم دی ماه1359 مشهد در خانواده ای دانشگاهیمهندس استخراج معدن از دانشگاه صنعتی شاهرودکارشناس ارشد مهندسی استخراج معدن از دانشگاه امیر کبیر تهرانشاغل در شرکت توس آب مشهد و مامور در سد سونگون اهرشرکت در پاره ای از نشست های علمی مختلف داخلی و ارائه مقالهارسال مقاله به خارج کشور و پذیرش مقالاتدارای سابقه تدریس در دانشگاه آزادادامه تدریس در دانشگاه دولتی...

به شب دارد «حوالي» نورِاندك به نقل از منظومة بلندمنتشر نشدة (مشهدی های قدیمی) سرودة رضا افضلی در سال ۱۳۷۷ زآتش هاي منقل يا بخاري شود جويي ز رنگ دود جاري بخاري مي خورد از تَلِّ هيزم به آتش تِق تِقي دارد تلاطم به اطرافِ بخاري خاك اَرّه به فرشِ خانه ريزد ذَرّه ذرّه نبودِ كُنده دارد صد مُكافات زپي آرد بسي سرما و آفات به مطبخ ها اجاقِ تيره ديوار ببلعد كُنده را با دودِ بسيار «چراغِ موشي» و آن زورِ اندك حوالي را دهد شب نورِ اندك سگي دارد به حولي حُكمِ آژير به «وق وق» مي جهد با طوق و زنجير خروس از گوشه ي ديوار و هر بام شده چون ساعتي در صبح و در ...

مادرانِ نو اَند دخترها .....زندگان، سبزه های فردایندبه زمین می روند و می آیند/بعد گردش به تار و پود زمینهر بهاری زخاک می زایند/لاله رویان عشوه گر به بهاربالبان، لعلِ دشت و صحرایند/سبزه هارا گره زنند به همهم گره های بسته بگشایند/مادرانِ نو اَند دخترهاراه تاریخ را بپیمایند/بعدِ پاییز ورستخیزِ بهارنو به نو شاخه های نوزایند/درطبیعت همه به غیرِ خداازجهان می روند ومی آیند/مردگان درزمین به صورِ بهارزنده در رستخیز گل هایند/جسم ها از جهان برون نرونددر جهان، تا همیشه برجایند رضا افضلی12/1/95 http://rezaafzali.blogfa.com/posts/عناوین مطالب وبلاگ رضا افضلیhttps://www.facebook.com/reza....

ای آسمان! ای مهربان! ... ای آسمان! ای مهربان!قهری مگر؟برماببارباران تُندِ تُندرین، هم برف بی آوا ببار/بر ابر های خودبگو شادی بیفشانند و شوق تا زندگی رقصان شود پر شور و پر غوغا ببار/با توزمین سوخته، غرقِ بهاران می شودای برف نو! بازی مکن بر دشت و بر صحرا ببار/فریاد و غوغای جهان، رفته به سوی کهکشانبر این زمین پر عطش ، باران سیل آسا ببار/لب های جان تشنگان، دارد ترک ها از عطشبرف سپید پرفشان، بر قامت دنیا ببار/خون می فشاند برزمین، سُرب مذابِ جهل و کینبا محوخون بمب و مین،در مسلخ دنیا ببار/چشم جهان تشنه جان، در انتظارت شد سفیدبر چهرۀ افسرده اش ای برف شادی ها بب...

اي كاش به باغ آيي به: حسین شیدفر بايد چه كنم اي دل، با اين همه دلتنگي وقتي ندهد صَد خُم، يك جُرعه ميِ شنگي حتّي نكشم آهي، بر نيمكتِ بُستان ترسم که رسد صوتم، برپيكرة سنگي بر كورة صبّاغان، صد رنگ زند قُل قُل تا كس ندهد جولان، با جامة بي رنگي چشمم به افق هر شب، تا ماه به رقص آيد در حلقة اخترها، با دايرة زنگي تاپاي بكوبد دل، از روی حسد دستي از سقف كَنَد مَه را، چون ميوة آونگي داني به چه مي ماند، دل بي رخِ او در شب چون ماهيِ بي جفتي، زيرِ پلِ دلتنگي اي كاش به رقص آيي، چون شانه به سر اي دل گِردت گل و پروانه، قوسِ قُزَحي رنگي اي كاش به باغ آيي، ...