روزبه افضلی :مهندس معدن

برای ازدوست نیلوبلاگ ازشاعرم نیلوبلاگ ، فرزند پاک و نستوه خراسان ، رضا افضلی :دشنه یی بلند و بران ،بر گرده ی سپیده نشسته بودو درخت سوگنامه ی هستیمیوه های نفرت و خون می دادو ما ، شاعران سرزمین سیل و صاعقه ،پای در زنجیر ح...

ز دام رَسته هزاران//به چارچوبِ زمان موريانه افتاده ستهراسِ مرگ، به قلبِ زمانه افتاده ست/به هر كرانه روانند، بي هدف چون بادز دست هاي سواران دهانه افتاده ست/گلي ز تيغِ خزان جان به در نخواهد بردكه باد مس...

به:سید مهدی سیّدیباده ی بارانباد بهار آمد و من بي خود و بي خويشتنمداده ز ابريشمِ خود باز يكي پيرهنمباغ طرب را به ميان، چون كمري نقره اي امجوي زلالي شده ام، گر چه شكن در شكنمآبِ به باغ آمده ام، مي ...

❤️برای دختر عزیزم: غزالوتمامیپرستاران و سپید پوشان درمانگر بخش های مهربانیجامه ی احرام.دخترم! هيچ بِه از ياري نيستپيشه اي، همچو پرستاري نيست/چون بپوشي به تنت رخت سپيدشب يأس از تو شود صبح اميد/دخترم!...

مادرانِ نو اَند دخترها .....زندگان، سبزه های فردایندبه زمین می روند و می آیند/بعد گردش به تار و پود زمینهر بهاری زخاک می زایند/لاله رویان عشوه گر به بهاربالبان، لعلِ دشت و صحرایند/سبزه هارا گره زنند به همهم گره های بسته بگشایند/مادرانِ نو اَند دخترهاراه تاریخ را بپیمایند/بعدِ پاییز ورستخیزِ بهارنو به نو شاخه های نوزایند/درطبیعت همه به غیرِ خداازجهان می روند ومی آیند/مردگان درزمین به صورِ بهارزنده در رستخیز گل هایند/جسم ها از جهان برون نرونددر جهان، تا همیشه برجایند رضا افضلی12/1/95 http://rezaafzali.blogfa.com/posts/عناوین مطالب وبلاگ رضا افضلیhttps://www.facebook.com/reza....

» سرویس: فرهنگي و هنري - ادبيات و نشر رضا افضلي: شعر تظاهر را برنميتابد کد خبر:8603-06370 شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ - ۱۲:۴۵ عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد شيروان گفت: درونمايه هر اثر ادبي همان انديشه و فکر اصلي يا تم آن اثر است که به وسيله شاعران يا نويسندگان پديد ميآيد.رضا افضلي در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خراسان، اظهار داشت: درونمايه اثر ادبي گاهي صريح و آشکار است و زماني پنهان و در ژرفا، که در صورت پنهان بودن، نياز بيشتري به ژرفانديشي و تفکر و تأمل داريم.وي به ذکر قالبهاي عروضي شعر کلاسيک پرداخت و خاطرنشان کرد: قالبه...

شهادت مي دهم كه اورا ديده ام......صداي اوراوقتي شنيدمكه درخانقاهِ خلوتِ نبضمهوهو مي كرد.حركتش را وقتي حس كردمكه در پيچكي سبزازاين خانه به آن خانهمي رفت.شهادت مي دهم كه اورا ديده اموكعبه اش را زيارت كرده اموقتي كه مورچه هاگردِ نانِ چسبيده به سنگطواف مي كردندوگنجشكانِ خيسروي شاخه هاي باران خوردهدل مي زدند.بگذاریداورا همان گونه تصّور كنمكه خود ديده ام.رضا افضلی 29/5/80http://rezaafzali.blogfa.com/posts/عناوین مطالب وبلاگ رضا افضلیhttps://www.facebook.com/reza.afzali.7/photos_allمطالبم در فیس بوک ...

اي كاش به باغ آيي به: حسین شیدفر بايد چه كنم اي دل، با اين همه دلتنگي وقتي ندهد صَد خُم، يك جُرعه ميِ شنگي حتّي نكشم آهي، بر نيمكتِ بُستان ترسم که رسد صوتم، برپيكرة سنگي بر كورة صبّاغان، صد رنگ زند قُل قُل تا كس ندهد جولان، با جامة بي رنگي چشمم به افق هر شب، تا ماه به رقص آيد در حلقة اخترها، با دايرة زنگي تاپاي بكوبد دل، از روی حسد دستي از سقف كَنَد مَه را، چون ميوة آونگي داني به چه مي ماند، دل بي رخِ او در شب چون ماهيِ بي جفتي، زيرِ پلِ دلتنگي اي كاش به رقص آيي، چون شانه به سر اي دل گِردت گل و پروانه، قوسِ قُزَحي رنگي اي كاش به باغ آيي، ...